كُليچّى نُن كَلاق koliccey non kalaq : كلوچهء نانِ كلاغ ( گياهى است بيابانى و دارويى ) . كَما kama : كما ( گياهى است بيابانى كه بيشتر مصرف غذايى و ندرة دارويى دارد ) . كُمپُوت komput : كمپوت . كَم‌سوُ kam su : كم‌سوُ ( چشمى كه بيناييش كم باشد ) . كُنجِت konjet : كنجد . كَندَالى kandali : ناتوان و از كارافتاده . كُندِر konder : كُندر ( صمغ معروف ) . كَندَل kandal : صمغ گياه معروف " كَما " . كُنده‌زنجيل kondezanjil : كُنده زنجير ( كُنده و چوب بزرگ و سنگينى كه پاى ديوانگان را با زنجير به آن مىبستند تا فرار نكنند ) . كَندهِ [ ن ] kande [ n ] : كندن ( به معنى گزيدن ) نك : گَزيده [ ن ] . كَنگر kangar : كنگر . كُنگُل kongol : كسى كه به سختى و دشوارى و دير دير سخن بگويد يا كار كند . كُند كار . كِنوّ kenow : كنو ، بَنگ ، شاهدانه . كوُر kur : كور ، نابينا . كوُرَك kurak : كورك ، زورك ، دُمل كوچك . كوُرى kuri : كورى ، نابينايى . كوُسَلام kusalam : كوه سلام ( گُل مژه‌اى كه بر پلك پايين چشم برآيد . مىگفتند كسى كه چنين عارضه‌اى داشته باشد بايد بر كوه سلام كند و اين بيت را بخواند : " اى كو سَلامَت مىكنم * خود را غلامت مىكنم " تا چشمش خوب بشود ) . نك : گُاسلام . كوُسه kuse : كوسه ، ريش كوسه . كوُفت kuft : كوفت ( 1 - سيفليس . 2 - آزار و صدمه . 3 - ناگوار شدن غذا ) . كوُن سُوخته kun suxte : كون سوخته ( كسى كه از شكست و ناكامى شديدا ناراحت شده باشد ) . كوُن‌سُوزى kunsuzi : كون‌سوزى ( ناراحتى شديد بر اثر شكست يا ناكامى ) . كُهُن اشتُر kohon ostor : كوهان شتر . كِيده [ ن ] keyde [ n ] : كاهيدن . نك : كَاهيده [ ن ] . كيمِيا kimeya : كيميا . گ - g گُا go : گُه ( مدفوع ) . گُابُز goboz : پِشگل بز . گُاسَلام gosalam : گُه سلام ( گل مژه‌اى كه بر پلك بالايى چشم پيدا شود و مىگفتند براى خوب شدن آن بايد بر " گُه " سلام كرد و اين بيت را خواند : " اى گُه سلامت مىكنم